De cursus omgaan met teleurstellingen gaat wederom niet door.

‘Ik word wakker, doe een plas, sta op en denk: Verrek, het moest andersom.’ Of, zoals Finkers ooit al zei: ‘De leukste grappen zijn de grappen die niet zijn bedacht, maar ja, bedenk die maar eens.’ In oneliners als deze, maar ook in verzen als: ‘Ik zit voor het raam, ik fluister zacht haar naam: Veldhuis,’ wordt bij Finkers in zijn bundel “De cursus omgaan met teleurstellingen gaat wederom niet door” het ongerijmde geloofwaardiger dan het gezond verstand, dat immers al genoeg ellende veroorzaakt.